Zoals jullie weten ben ik nu mijn hbo aan het afronden. Mijn AD-diploma wel te verstaan. Maar voor ik hier gekomen ben heb ik een hele reis afgelegd. Want wat sommigen niet weten is dat ik ooit op het vmbo ben begonnen. Als ik had geluisterd naar mijn basisschool, naar mijn studieadvies, was ik nu misschien niet geweest waar ik nu ben. Dan was ik misschien wel niet zo ver gekomen. Ik ben trots om te staan waar mijn studieloopbaan mij gebracht heeft en waar ik nog naar toe zal kunnen groeien.

Het begon allemaal in 1998, op vier jarige leeftijd ging ik als kleine dreumes naar de basisschool waar ik 9 jaar rond heb gehangen. In groep vijf ben ik helaas blijven zitten omdat rekenen bij mij achterliep op de rest. Hoewel ik dat in het begin verschrikkelijk vond ben ik er achteraf wel bij mee. Het heeft er in elk geval voor gezorgd dat het rekenen mij iets makkelijker afging. Rekenen is niet mijn ding, nooit geweest en dat zal het ook niet worden. Hoewel dit op de middelbare een stukje beter is geworden was ik er op de basisschool niet goed in. Nog steeds kan ik niet goed hoofdrekenen al gaat het door hulp van mijn man al een stuk beter. Het enige wat ik niet uit mijn hoofd kan zijn breuken en procenten. Natuurlijk wel de 10% van iets en de 50% maar voor de rest heb ik echt een rekenmachine nodig. En nog vind ik het lastig om snel snel iets uit mijn hoofd te moeten rekenen. Zolang ik er de tijd voor heb gaat het goed maar onder druk pak ik snel een rekenmachine.

Dat ik nooit echt heb geleerd van breuken procenten te maken en vise versa kan ik mijn basisschool nog weleens kwalijk nemen. Want het omrekenen van procenten naar breuken, dat was alleen voor mensen die uit het rode boek werkten. Ik zie mijn meester nog steeds zo staan bij de deur waar de lijst met breuken en percentages hing. Gelukkig heb ik dit op de middelbare aardig kunnen bij spijkeren, maar het niveau wat mijn man daarin heeft zal ik niet snel krijgen. Nou moet ik zeggen dat het mij ook niet trekt om het te gaan leren en te verbeteren. Al ik zou kijken naar het havoniveau qua wiskunde zou ik het beste zijn in wiskunde A. Alleen hadden wij dat destijds gecombineerd.

Terug naar de basisschool. De citoscore, als ik het me goed herinner had ik een score van 532 of 533, het daarbij behorende advies zou zijn gemengd/theoretisch. Vanwege mijn rekenen zeiden de docenten dat ik beter kader kon gaan doen omdat ik bij theoretische leerweg op mijn tenen zou lopen. Na de instaptoets kreeg ik zelfs basiskader advies. Nou voel je hem al aankomen ik liep op mijn knieën, haalde tienen, negens en achten ZELFS VOOR WISKUNDE. Het was dan ook niet gek dat ik aan het eind van het eerste jaar theoretische leerweg als studieadvies kreeg. Niet gemengd theoretisch nee 100% TL (laat ik het maar gaan afkorten).

In mijn vierde studiejaar werd mij aangeraden havo te gaan doen, maar ik was wel even klaar met leren en wou gaan leren voor een beroep. Achteraf denk ik had ik het maar wel gedaan, dan had ik gelijk naar hbo gekund. Maar waarschijnlijk was het de bedoeling dat ik deze keuze maakte. Helaas was het laatste jaar echt verschrikkelijk van mijn mbo en heb ik mij daar enorm alleen gevoeld. Maar ik overwon mijn onzekerheid pas echt toen ik op het hbo begon en veel nieuwe contacten kreeg. Ik leefde helemaal op en genoot van mijn schooljaren. Op het moment van schrijven heb ik mijn diploma alweer binnen en ben ik fulltime aan het werk! Ik heb het er erg naar mijn zin en zal er binnenkort een aparte blogpost over schrijven.

Ik ben trots op wat ik bereikt heb en wat ik in de toekomst nog zal gaan bereiken want uitgeleerd ben ik toch nog niet helemaal. Ik vind het heerlijk dat ik heel veel nieuwe dingen leer op mijn werk en geniet van de kennis en kunde die ik toe kan passen binnen het bedrijf.

Ik ben niet dat meisje dat niet kan rekenen, is blijven zitten, ik ben het meisje dat van vmbo naar mbo naar hbo is gegaan en vooral, IK BEN MEZELF!

Hoe is jouw studieloopbaan verlopen? 1 rechte lijn of met zijwegen?